การพัฒนาที่ยั่งยืน

การพัฒนาที่ยั่งยืน
(Sustainable Development

“เศรษฐกิจดี สังคมมีปัญหา การพัฒนาไม่มีคุณภาพและ ไม่ยั่งยืน”
- 2515 องค์กรสหประชาชาติจัดให้มีการประชุมสุดยอดว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ (Human Environment) ณ กรุงสต๊อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน = เรียกร้องให้คำนึงถึงผลกระทบจากการใช้ทรัพยากรที่ฟุ่มเฟือยจนเกินขีดจำกัด
• 2526 – UN ตั้งสมัชชาโลกว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (World Commission on Environment and Development : Brundtland Commission) Our Common Future

เรียกร้องให้ชาวโลกเปลี่ยนแปลงวิถีการดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับข้อจำกัดของธรรมชาติ

พ.ศ 2535 การประชุมสุดยอดระดับโลกว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (UN Conference on Environment and Development: UNCED หรือ Earth Summit) ที่กรุงริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิล

• แผนปฏิบัติการ 21 (Agenda 21) -
การพัฒนาเศรษฐกิจที่รับผิดชอบต่อสังคม ในขณะเดียวกันก็ให้ความคุ้มครองฐานทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมเพื่อผลประโยชน์ของคนรุ่นต่อไป

พ.ศ. 2545 (World Summit on sustainable Development: WSSD)
• ณ นครโจฮันเนสเบอร์ก ประเทศสาธารณแอฟริกาใต้
• สานต่อแผนปฏิบัติการ 21 เพื่อดำเนินงานพัฒนาที่ยั่งยืนให้กว้างขวางและมีผลในทางปฏิบัติมากยิ่งขึ้น ที่สำคัญคือ
• ประเทศสมาชิกบรรลุข้อตกลงในการจัดทำเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ (Millennium Development Goals: MDGs) ร่วมกันให้เสร็จภายใน พ.ศ. 2558 เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและขจัดปัญหาความยากจนของคน
• มุ่งส่งเสริมการพัฒนาศักยภาพทุนมนุษย์ (Human Capacity Building) – การศึกษา สุขภาพอนามัย
• สร้างจิตสำนึกเพื่อกระตุ้นให้ตระหนักถึงการพัฒนาที่ยั่งยืน

ความหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืน
• World Commission on Environment and Development หรือ Brundtland ในรายงาน Our Common Future
“รูปแบบของการตอบสนองต่อความต้องการของคนรุ่นปัจจุบันโดยไม่ทำให้คนรุ่นต่อไปในอนาคตต้องประนีประนอมยอมลดความสามารถในการที่จะตอบสนองความต้องการของตนเอง”

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต)
• การพัฒนาที่ยั่งยืนมีลักษณะที่เป็นบูรณาการ (Integrated) คือทำให้เกิดเป็นองค์รวม (Holistic) หมายความว่า องค์ประกอบทั้งหลายที่เกี่ยวข้องจะต้องมาประสานกันครบองค์ และมีลักษณะอีกอย่างหนึ่งคือ มีดุลยภาพ (Balance) หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือ การทำให้กิจกรรมของมนุษย์สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ

การพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทไทย
• การพัฒนาที่ต้องคำนึงถึงความเป็นองค์รวมของทุก ๆ ด้านอย่างสมดุล บนพื้นฐานของทรัพยากรธรรมชาติ ภูมิปัญญาและวัฒนธรรมไทย ด้วยการมีส่วนร่วมของประชาชนทุกกลุ่ม ด้วยความเอื้ออาทรเคารพซึ่งกันและกัน เพื่อความสามารถในการพึ่งตนเอง และคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างเท่าเทียมกัน

“การพัฒนาที่ยั่งยืน”จะต้องก่อให้เกิด ความยั่งยืนใน 3 องค์ประกอบด้วยกันคือ

กรอบแนวคิดของการดำเนินงานในแต่ละมิติของการพัฒนาของประเทศไทยสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน
1. การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
1.1 ปรับกระบวนทัศน์ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
1.2 อาศัยกลยุทธ์เชิงรุกในการดำเนินการป้องกันทรัพยากร
1.3 ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม
2. การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน
2.1 การเติบโตอย่างมีคุณภาพ
2.2 การเติบโตอย่างมีเสถียรภาพและยั่งยืน
2.3 การกระจายความมั่นคง

3. การพัฒนาสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน
3.1 การพัฒนาคุณภาพคน ให้มีความรู้ มีสมรรถนะและมีผลิตภาพสูงขึ้น
3.2 การพัฒนาและใช้ประโยชน์จากทุนทางสังคม

ผลที่มุ่งหวังของการพัฒนาที่ยั่งยืน
• ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
1. ดำรงรักษาความหลากหลายทางชีวภาพ
2. ผลผลิตจากทรัพยากรธรรมชาติ ความอุดมสมบูรณ์และเป็นฐานการผลิตต่อไปในระยะยาว
3. ระบบนิเวศสามารถทำหน้าที่ได้อย่างยั่งยืน และสิ่งแวดล้อมได้รับการปกป้องให้ยืนยาวสำหรับคนรุ่นหลักตลอดไป

About these ads

กันยายน 25, 2007. Uncategorized.

ให้ความเห็น

Be the first to comment!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback URI

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: